۶ خرداد

مصاحبه ماهنامه بازارکار نوین با سهیل عباسی مدیرعامل شتابدهنده تک

ماهنامه بازارکار نوین در اردیبهشت ماه ماهنامه شماره ۶ خود مصاحبه ای با سهیل عباسی مدیرعامل شتابدهنده تک داشت که در ادامه خلاصه ای از این مطلب را می خوانید.

 

از دنیای امروز به عنوان دنیای کارآفرینان نام می برند. دنیای افراد خوش فکر با دیدگاه های منحصر به فرد، دارای انرژی و پشتکار زیاد و عزم جدی که میخواهند از طریق اجرایی کردن ایده های نوآورانه شان دنیا را به چیزی بهتر از آنچه هست تغییر دهند.

اما این کارآفرینان برای پرورش و حمایت از استارتاپهای نوآورانه شان از روزهای اول شکل گیری تا رسیدن به اهداف و برنامه هایشان در کوتاه مدت و همچنین کمک به تبدیل آنها به شرکتهای بزرگ و تعیین کننده در بازارهایشان در بلند مدت نیازمند حمایت های مادی و معنوی هستند.

مشکلات پیش روی این گروه در این مسیر طولانی و پر پیچ و خم از سالهای گذشته تا به امروز دولت مردان را بر آن داشت تا همانند بسیاری از کشورهای دیگر جهان اقدام به راه اندازی مراکز رشد دانشگاهی و پارک های علم و فناوری کنند که در مواردی نتایج بسیار خوبی را نیز در بر داشته اشت.

اما به دلایل گوناگون از جمله ساختار بوروکراتیک، با لایه های مدیریتی متعدد و به دلیل عدم وجود قوانین مشخص و ممانعت های قانونی موجود در شراکت بخش دولتی با کسب و کارهای نوپایی که به بخش خصوصی وارد خواهند شد آنگونه که انتظار می رفت ، موفق نبوده اند.

همین عامل زمینه ساز شکل گیری مفهموم و ساختار جدیدی شد که در آن کسب و کارهای نوپای واجد شرایط به ایم امید که چابکتر ، هوشمندانه تر و با شتاب بیشتر مسیر رشد خود را طی کنند، وارد شراکت با بخش خصوصی می شوند.

این ساختار جدید که به آن شتابدهنده گفته می شود، شرکتی است که از ابتدای کار یک استارتاپ، آن را تحت پوشش خود در می آورند و با سرمایه گذاری اولیه بر روی یک شرکت نوپا، درصدی از مالکیت آن را در اختیار گرفته و در مقابل به گردانددگان پروژه آموزشهای لازم و خدماتی در مسیر ارزش آفرینی سریع تر و برای کسب موفقیت بهتر ارایه می دهند.

برای آشنایی با فعالیت شتابدهنده ها در کشورمان با سهیل عباسی بنیان گذار و مدیرعامل مرکز شتابدهی تک به گفتگو نشستیم:

 

این روزها کلماتی مانند استارتاپها را نیز زیاد می شنویم و اخیرا کلمه شتابدهنده نیز در کنار آنها شنیده می شود. این دو مفهموم دقیقا به چه معنی می باشد؟

استارتاپ، طبق تعریفی که در دنیا بر روی آن به توافق رسیده اند، در واقع یک کسب و کار نوپااست که در آن گروهی دور هم جمع شده اند و می خواهند ایده ای را اجرا کنند. البته استارتاپ با کسب و کار نوپا فرق دارد و هر کسب و کار نوپایی استارتاپ نیست.

استارتاپ ها دو ویژگی حیاتی و حتی مهم دارند که یکی این است که قابل توسعه باشند و دیگر اینکه مقیاس پذیر بوده و به مرور زمان تکرارپذیر باشند.

به طور مثال یک فلافل فروشی هم یک کسب و کار نوپاست ولی استارتاپ نیست، زیرا با وجود تکرارپذیری، مقیاس پذیر نیست و گسترش آن زمان زیاد و هزینه بسیار نیاز دارد و به آسانی قابل تکرار نیست.

اا برای تعریف شتابدهنده ها که این روزها در کنار استارتاپها نام آنها را زیاد می شنویم بر خلاف اسم شیکشان خیلی پیچیده نیستند. به صورت ساده این مرکز قرار است به چیزی شتاب دهد و باید آن چیز در حال حرکت باشد.

اینجا مشخص می شود که هر استارتاپ کسب و کاری قابل شتابدهی نیست ، ولی اگر ایده ای وجود دارد و کم کم در حال انجام است شتابدهنده به او کمک می کند تا محصولش تمام شود و زودتر به بازار برسد.

این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که در دنیای امروز کسب و کارها به سرعت در حال حرکت هستند و در کوتاهترین زمان باید به اهداف مورد مظرشان برسند، زیرا یا فرصت های بازار عوض می شود و یا اینکه بازار دیگر به آن محصول نیازی ندارد. به همین دلیل شتابدهنده یک نقطه پایانی دارد و در این بازه زمانی تکلیف مشخص می شودکه آن استارتاپ رشد می کند و یا اینکه بهتر است ادامه ندهد.

شتابدهنده ها چه زمانی وارد کشورمان شدند؟

بحث شتابدهنده و شتابدهی در دنیا در سال ۲۰۰۵ مطرح شد و در سیلیکون ولی اتفاق افتاد که خیلی هم موفق بود و هم اثرگذاری خیلی زیادی داشت. با این وجود در کشورمان در ابتدا به دلیل قدمت بیشتر مراکز رشد و پارک های علم و فناوری سیاست بر گسترش این مراکز قرار گرفت ، اما توسعه این مراکز در کشورمان با این توجیه که راه اندازی آن از اوان بخش خصوصی خارج است توسط دولت انجام گرفت.

اما در ادامه به این نتیجه رسیدند که مراکز فوق زمانی کاربرد داشتند و هم اکنون نیاز به ایده های جدیتری است. از طرفی قانون حمایت از شرکت های دانش بنیان نیز این گونه که لازم بود اجرا نشد و نتیجه این مراکز تبدیل به باری بر دوش دولت شدند.

اینجا بود که به این نتیجه رسیدند که بخش خصوصی باید وارد عرصه شود و به این ترتیب بحث شتابدهنده ، توجیه پیدا کرد. البته بخش خصوصی هم توجیهش این است که در نهایت کسب و کارهای نوپا باید وارد بدنه این بخش شوند و هیچ مادری به جز بخش خصوصی نمی تواند آنها را پرورش دهد.

شتابدهنده تک از چه زمانی شروع به کار کرد و درحال حاضر در فرایند شتابدهی به تیم ها چه خدماتی ارایه میدهید؟

شروع رسمی کارمان به آذر ۱۳۹۴ برمی گردد که اولین تیم ها را جذب کردیم. خدمات ما هم مطابق ساختارهایی است که برای شتابدهنده ها تعریف شده است. در همه دنیا برای شتابدهی بازه زمانی تعیین می شود. موضوع دیگر هم تامین سرمایه است، بحث مهم دیگر هم منتورینگ خواهد بود.

بر این اساس در مرحله اول بعد از داوری درخواست ها با تیم پذیرفته شده شریک می شویم. در این حالت آن تیم دیگر مشتری نیست و شریک ما است. البته باید به این نکته اشاره کنم که اکثریت سهام متعلق به آن تیم است و خودشان یکسری از وظایف را عهده دار می شوند.

طول مدت حضور تیم ها در شتابدهنده چقدر است؟

دوره ها در ابتدا به صورت سه ماهه در نظر گرفتیم، با این وجود در حال بررسی هستیم تا این زمان را بیشتر کنیم و محدودیت زمانی را بر اساس یکسری کیفیت ها و یا پارامترها تغییر دهیم. ولی حتما باید بازه زمانی داشته باشیم.

مبلغ کمک مالی به تیم ها چه سقفی دارد؟

کمک مالی کف دارد و کف مبلغ برای سه ماه ۱۳.۵ میلیون تومان است. البته این پول را پس نمیگیریم و در نظر داریم این مبلغ را افزایش دهیم. در کنار پول همان گونه که اشاره کردم اگر خدمات مکانی و … را در نظر بگیریم حدودا یم کمک ۳۵ میلیون تومانی می شود.

آیا آماری از میزان موفقیت و عدم موفقیت تیم های مورد حمایت شتابدهنده دارید؟

در سال ۹۴ پس از فراخوان حدود ۱۰۰ تیم درخواست حضور در شتابدهنده را دادند که پس از داوری ها پنج تیم پذیرش شدند. چون اولین دوره بود، در کنار تیم ها ما نیز تجربیات زیادی کسب کردیم. به همین دلیل مدل پذیرش را تغییر داریم و سه شرط اولیه را برای پذیرش قرار دادیم. اول اینکه ایده خام را پذیرش نمی کنیم و حتما حداقل باید یک محصول اولیه درست شده باشد. شرط دوم داشتن تیم است و شرط سوم نیز آن است که آن استارتاپ دغدغه اصلی افراد تیم باشد.

با این شرایط پس از دوره اول در سال گذشته ۵۰۰ درخواست داشتیم که سه تیم پذیرفته شدند. در این فرایند در ابتدا ۱۰۰ تیم مورد داوری قرار گرفتند که برخی از آنها شرایط مورد نظر را نداشتند. از میان آنها ۸ تیم مورد ارزیابی قرار گرفتند که در نهایت از میانشان سه تیم پذیرش شدهند. البته باید به این موضوع اشاره کنم که تیم هایی پذیرش می شوند که پایه کاریشان فناوری اطلاعات باشد.

در دوره اول از میان ۵ تیم دو تیم شکست خوردند و سه تیم دیگر سرمایه گذار پیدا کردند و به دنبال کسب و کارشان رفتند.

آینده استارتاپ ها و شتابدهنده ها را در کشورمان چگونه ارزیابی می کنید؟

اول اینکه شتابدهنده تنها راه موفقیت نیست، بلکه یکی از راه ها است. بسیاری از هم نسلی های من ، یعنی دهه شصتی ها با این تفکر بزرگ شده اند که راه موفقیت در این است که اول درس بخوانند، بعد یک شغل دولتی داشته باشند و بعد از آن ازدواج و…، اما این شیوه موفقیت پله ای در حال تغییر است.

جوانان این روزها به سمت راه اندازی کسب و کارشان می روند، اما زیرساختهای کشور ظرفیت تحت پوشش قرار دادن همه آنها را ندارد. اینجاست که شتابدهنده می تواند این بار را بر عهده گیرد. استارتاپ ها از ایت به بعد بیشتر هم خواهند شد، چون مسیر های جدیدی برای موفقیت در حال باز شدن است و بسیاری به این فکرند تا کسب و کاری برای خود راه اندازی کنند و این همان تفکر استارتاپی است.

 

 

 

 

 


روابط عمومی
مرکز شتابدهی فناوری TAC، توسط بزرگان بخش خصوصی فناوری اطلاعات و ارتباطات کشور برای حمایت از کارآفرینان جوان و خوشفکر ایران عزیزمان راه اندازی شده است.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *